آتشکده خاموش

آمد،زمستان رفت وسیاهی بر آنانی ماند که بیهوده مشت بر سندان کوفتند و برای طول عمر دیو سرما دست به دعا بودند،اگرچه آتشکده هنوز خاموش است وصورت مردانه سربازان هخامنشی هنوز زخم دارد و سد اهریمنی درحال یورش به ساحت پاک کوروش کبیر(چه مایه حرمت آب نشان ایزدبانوی مهر را گرامی داشتیم...!!!)اما شکوفه های گیلاس و عطر بهارنارنج نشان از پیروزی سپیدی وپاکی بر سیاهی و پلشتی دارد...واین سنت تاریخ است،باشدکه روزی دوباره دستهامان بر آتش اورمزد گرمای زندگی را سرود سازدوسبزهای نوروز را پای ستونهای بردنشانده وپلکان سرمسجد بنشانیم.

آرمون دارم سردیاری ایران و آریایی و بختیارینه